Autor archiwów:

O petycjach do prezydentów

Staram się ograniczyć nurzanie we spienionej pianie internetowych nowin, ale jednak przed kilkoma dniami zauważyłam, że Adam Michnik zachęca Polaków do podpisywania petycji w sprawie uwolnienia z więzienia ex-premier Julii Tymoszenko; nie sprawdzałam szczegółów, ale zakładam,  że petycja zwrócona była raczej do prezydenta Ukrainy Janukowycza, niż do wszystkich ludzi dobrej woli w Unii Europejskiej. Petycję [...]

Dziewiąta lekcja dla cichych grzecznych kotów

Drogie koty, nic przed wami nie skrywam, nie. Po prostu wiedza, jaką zdobyłam w najokrutniejszym miesiącu, kwietniu, wymagała leżakowania. Zbyt była surowa, zbyt niestrawna. Dzisiaj, wzmocniona kawą i pięcioma florentynkami, przekażę wam dojrzałą wiedzę z pierwszej ręki, dotyczącą mechanizmu funkcjonowania naszego świata, a udzieloną mi przez przedstawiciela Imperium Rozprzestrzeniającego Się. Ten reprezentant Imperium, całkowicie zrealizowany [...]

Ósma lekcja dla cichych grzecznych kotów

Powiadacie więc, koty, że ewolucja, wyostrzywszy wasze wąsy, a zmiękczywszy wasze serca samotnych myśliwych i uczyniwszy z was, potomkowie tygrysów, najmilsze istotki na świecie, pozwoli wam też w przyszłości podążyć inną ścieżką niż ludzie – że cofniecie się od cudzożywności do samożywności? Bo odkąd na samym początku pierwsza bakteria pochłonęła drugą  – a może szło [...]

Siódma lekcja dla cichych grzecznych kotów

W lekcji szóstej, koty, przeczytałam wam na głos mój przekład Drugiego Przyjścia Yeatsa, co, mam nadzieję, dało wam do myślenia. I nie wbiło was w pychę, mam nadzieję. Jak dotąd, powiadam – jak dotąd – ludzie w miastach hodują was ze względu na wasze piękno i czar osobisty, a nie dla mięsa lub futra. Status [...]

Szósta lekcja dla cichych grzecznych kotów

Drogie koty, zainspirowana, przetłumaczyłam wiersz Second Coming Yeatsa, oto on Drugie przyjście Nawracając w rosnącej spirali sokół przestaje słyszeć sokolnika; rzeczy rozpadają się, centrum już nie spaja, jedynie anarchia rozkłada świat, zanikła więź krwi i wszędzie odmawiają czczenia niewinności; Najlepszym nikt nie ufa, zaś najgorszych przepełnia namiętna intensywność. Pewnie jakieś objawienie jest tuż, Pewnie drugie [...]

Piąta lekcja dla cichych grzecznych kotów

Nauczanie grzecznych cichych kotów jest inspirujące. Otóż, drogie grzeczne ciche koty, to dla was (ale też z innych względów) przytoczyłam poniżej wiersz Yeatsa Drugie Przyjście. Jako że jesteście najpiękniejszymi drapieżnikami na ziemi, ludzie w swej pysznej pokorze wybrali wasz cielesny kształt i przed tysiącami lat wyrzeźbili w Egipcie Wielkiego Sfinksa. Dali mu ludzką czy raczej [...]

Czwarta lekcja dla cichych grzecznych kotów

Drogie koty, w ostatnią sobotę ludzie wsiedli w samochody i pojechali do swoich bliskich w poszukiwaniu czułych uczuć. Centrum Krakowa opustoszało i było bardzo przestronne i przyjemne, patrząc z jednej strony. Z drugiej strony jego pustka przypominała ostatnią scenę filmu On the Beach i to było nieprzyjemne. Być może i wam, koty, marzy się podobna [...]

Günter Grass: Was gesagt werden muss

Warum schweige ich, verschweige zu lange, was offensichtlich ist und in Planspielen geübt wurde, an deren Ende als Überlebende wir allenfalls Fußnoten sind. Es ist das behauptete Recht auf den Erstschlag, der das von einem Maulhelden unterjochte und zum organisierten Jubel gelenkte iranische Volk auslöschen könnte, weil in dessen Machtbereich der Bau einer Atombombe vermutet [...]

Walentyn Tomberg, Medytacje nad Arkanami Wielkimi Tarota, IV Arkan Cesarzowa [fragment]

Ideałem współczesnej nauki jest moc – praktyczna moc techniczna i intelektualna moc techniczna. Aspektem intelektualnym ideału naukowego jest redukcja wielości fenomenów do określonej liczby praw, redukowalnych z kolei do jednej prostej formuły. Na koniec intelekt jest tak zmechanizowany, iż oblicza on świat miast go rozumieć. I właśnie tak osiąga się moc intelektualną nauk technicznych. Aspekt [...]

Trzecia lekcja dla cichych grzecznych kotów

Feliksie,  dlaczego wyłeś dziś skoro świt pod drzwiami wejściowymi? Powinnam rzec zgodnie z prawdą „skrzeczałeś”. Chciałeś wybiec na dwór. O piątej rano? Czyżbyś wyczuł, że uliczką przebiega łasica, która  mieszka na placyku za rogiem? Nie wyobrażam sobie, by zainteresowała cię mniej od niej wykwintna istota. Popęd płciowy daje ci się we znaki, i, drogi kocie, [...]

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.